Bommelding???

Net als je denkt dat er een beetje schot in de zaak komt met de renovatie van ons huis krijgen we te maken met een onderdeel uit de geruchtenstroom die natuurlijk bij het horen dat er “stranieri” in hun dorp komen wonen niet kan uitblijven.

Bijgeloof, geruchten, verhalen, sommige nemen we met een korreltje zout en sommige blijkt, moeten we wel heel serieus nemen. Want daar komt onze geometra met in zijn hand een klein atribuut dat ik herken. Bij het opruimen van het huis heb ik dit in de vensterbank laten staan. Wist niet wat het was maar vond het wel een grappig ding en weggooien kan altijd nog. Had ik het maar niet bewaard.

Op de een of andere manier is een van de bouwvakkers met het atribuut aan de haal gegaan en zo is het onder de aandacht gekomen van een oude dorpsbewoner. Die kijkt er niet vreemd van op. Sterker nog, hij gaat helemaal los. Ik heb de oude eigenaar goed gekend weet hij te vertellen. Hij was verzot op alles wat maar met oorlogen en het daarbij behorende wapentuig te maken heeft. En hij verstopte overal munitie voegt hij er aan toe. Voor hetzelfde geld ligt er nog ergens een niet ontplofte bom.

Dat de oude eigenaar een voorliefde of noem het een grote mate van interesse had voor wapens, ja, dat hebben we gezien aan de tientallen boeken waarmee de tweede verdieping van het huis bedolven lag. En dat zijn hobby niet alleen het verzamelen van boeken was maar dat hij ook nog eens allerlei munitie in het huis verstopte. Zelf hebben we het hele huis leeggehaald maar van bommen en granaten was geen sprake.

Dan herinneren we ons weer de beschrijving in het koopcontract van de “aanbouw” van het huis. Dat deed vroeger dienst als stal voor het vee. Het dak van de aanbouw en een gedeelte van de muren zijn geheel ingestort en dat komt, zo staat er in het contract door een bom die er in de tweede wereldoorlog op terecht is gekomen. Want gevochten is er in de tweede wereldoorlog, er is zelfs een veldslag genoemd naar de streek “Battaglia della Garfagnana” om precies te zijn van 26-28 december 1944. Het Nationale Republikeinse leger heeft samen met de Duitse Wehrmacht in die dagen een tegenoffensief ingezet om enkele dorpjes rondom de rivier de Serchio te heroveren op de Amerikanen. En als ik goed geïnformeerd ben is zowel het leger van Mussolini als van zijn makker Hitler met de staart tussen de benen afgedropen. De geallieerden waren in aantocht. Zo, mooi klein stukje geschiedenis. Je steekt er toch maar mooi weer iets van op.

Intussen zitten wij nog steeds met dat bommen en granaten verhaal. Ons lijkt het allemaal behoorlijk overdreven. Maar onze geometra neemt het allemaal heel serieus. Ik ben verantwoordelijkheid voor de bouwvakkers zegt hij gewichtig en nu iedereen het verhaal heeft gehoord (gaat als een lopend vuurtje door het dorp) besluit hij het zekere voor het onzekere te nemen en legt de bouw gedurende het aankomende “onderzoek” stil . De eerste stap die gezet wordt is naar de Carabinieri en dan maar horen hoe dit moet worden aangepakt. Daar doet men er nog een schepje bovenop. Voorstel is; het zekere voor het onzekere nemen.

Dus laat onze geometra weten dat er nu eerst gemeten moet worden of er explosieven aanwezig zijn in en rondom het huis. Mijn vriend heeft een metaaldetector zegt hij, die komt zaterdag wel even langs. Zo gezegd zo gedaan.
Het lijkt ons iets wat onprofessioneel. We hebben behoorlijk wat twijfels over het hele verhaal dus nemen wij in de tussentijd het desbetreffende atribuut nog maar eens flink onder de loep. Surfen op internet, maar nergens krijgen we een antwoord op wat dit nu eigenlijk is. Dan zit er niets anders op en leggen wij ons neer bij de beslissing van de geometra. Want om nu een expert in te gaan roepen van buiten de Garfagnana, dat gaat ons wel iets te ver. Dat zou gelijk inhouden dat wij absoluut geen vertrouwen hebben met de beste bedoelingen van de mensen uit het dorp. De vriend is intussen gebeld en meldt dat hij zaterdag wel even langs kan komen om te meten. Op zaterdag dus allemaal present, geen vriend. Wanneer dan wel. Hij zal wel kijken, moet er allemaal wel even tussendoor, dat snappen jullie toch wel?.

En dan horen wij achteraf dat de vriend op maandag langs is gekomen om te meten. Die zelfde dag horen we ook dat er niets te melden valt en geen enkele activiteit is waargenomen tijdens het meten. Sein veilig en de bouw wordt weer gestart.

En ik, ik vraag mij nu nog steeds af hoeveel dorpsbewoners zich kapot lachen om deze anecdote die ze maar mooi zelf in het leven hebben geroepen.

Je weet het niet, humor of toch…….

Welkom in Sassi!

Geef een reactie

Sluit Menu