“Natale1.0”…….

De wedloop met Corona in aanloop naar de Kerstdagen is in volle gang. Wie de race gaat winnen is de hamvraag. Tot nu toe heeft Corona nog steeds de beste kaarten in de hand, trekt zich nergens ook maar iets van aan en lijkt er af en toe nog een schepje bovenop te doen. Met de zomervakantie nog in het achterhoofd waar even van de vrijheid geproefd mocht worden gaan ze de gok opnieuw wagen om toch vooral de feestdagen te redden. We stevenen zo langzamerhand af op het “jo-jo effect”. Open/dicht, dicht/open. De horeca staat het water (nog) steeds aan de lippen. Er zijn maar weinig regio’s waar je nog aan kunt schuiven en zeker niet in de avonduren. Scheelt dat de pranzo een bijna heilige status geniet in dit land dus overweegt Conte vanaf 3 december met een nieuw zgn. “Natale” decreet te komen. Gesterkt door bijvoorbeeld Oostenrijk die ook om die reden inmiddels de hele boel op slot heeft gedaan moet en zal Kerst gered worden. Hier springen we van geel op oranje, van oranje naar rood maar van groen is geen sprake. Die kleur komt niet voor in het rijtje en blijven de regio’s vooralsnog de status zorgelijk houden of je nou geel, oranje of rood toebedacht hebt gekregen.

Corona heeft ons in de greep, we hebben geen geduld, we snakken naar de eens normale samenleving. De enige gemene deler die we hebben is hopen dat het ooit beter wordt. Complottheorieën, onrust, angst, fake-news, en vooral met de vinger naar elkaar wijzen is aan de orde van de dag. Hier wordt al lang niet meer geklapt voor de zorgverleners, zie je de kleur op de spandoeken met de tekst “Andra tutta bene” langzaam vervagen en zijn de stemmen op de balkons verstomd. Solidariteit is tijdens deze nieuwe golf soms ver te zoeken. We proberen elkaar moed in te spreken, soms tegen beter weten in. 

De zorg smeekt aan de ene kant, de ondernemers schreeuwen aan de andere. Onmacht. Sommige zijn al aan het eind van hun latijn terwijl anderen juist garen spinnen bij deze “oorlog”. We zijn op weg naar een ander tijdperk is mijn gevoel. Waarin we moeten leren wat verdraagzaamheid is, waar het niet meer allemaal vanzelfsprekend is, waar we nieuwe horizonten moeten ontdekken, waar creativiteit nog belangrijker wordt, jezelf herontdekken. Maar ook keuzes die voor ons worden gemaakt maken het onzeker.

Zal het zover komen? Geen idee. De bevrijdende legers van onder andere Pfizer en Moderna staan voor de poort met, zoals beloofd indrukwekkende wapens. Zijn het straks na meer dan 70 jaar geleden weer de Amerikanen die we moeten gaan bedanken omdat ze ons gaan bevrijden van deze nieuwe vijand. Trump heeft het nakijken, de bijdrage aan de NAVO zal steeds verder slinken. Wat mij betreft kan de NAVO-norm van 2 procent wel gehalveerd worden. Wat moeten we met al die allesvernietigende wapens. Corona zet ons wat dat betreft voor een hele andere keus. Voorlopig gaan de farmaceuten aan kop want zij leveren ons niet alleen een wapen, nee, ook nog eens bescherming. Ja, dat mag wat kosten, die jongens zijn niet van gisteren en het zal de kas nog meer aanvullen maar het klinkt gewoon wat vriendelijker.

Alleen is nu de vraag, waarvoor is de angst het grootst?

Geef een reactie

Sluit Menu