“Tweedeling”…..

Uitverkorenen op weg naar de zon!!!

In Nederland kijken ze reikhalzend uit naar de Pasen. Het kantelpunt is nabij heeft Rutte aangekondigd. De optimisten hebben alvast een tafeltje op het terras geboekt. Het perspectief uitdagen en alvast verzilveren, veel kwaad kan het niet. Ergens naar uitkijken, daar gaat het om. En blijven geloven in de goede afloop. Kort na dat kantelpunt is er nog in alle haast een extra steunpakket aan toegevoegd. Stel je voor dat je als terrashouder je stoeltjes alsnog in de verkeerde richting kantelt dan is dit in ieder geval de zoveelste pleister op de open wond. Met andere woorden, alle scenario’s blijven open.

En klinkt het in Nederland “positief”, zo lijken ze er hier heel anders over te denken. Er gaan geruchten dat we hier weer afstevenen op een zoveelste tijdelijke complete Lockdown. Draghi en consorten zijn druk bezig Italië een week voor de Pasen op slot te gooien. Het hele land op rood? Restaurants en bars weer dicht. Opnieuw achter de voordeur en als enige uitje de supermarkt? Of toch niet? Want het lijkt er op dat “super Mario” (koopnaampje voor Draghi) met de Pasen wel een oogje wil dichtknijpen. Ondanks “rood” toch nog een bezoekje aan familie in dezelfde regio? Maar wel gedoseerd. Want het gaat om één huishouden en niet meer. Sjoemelen is er dus niet bij. Dat wordt nog een hele klus voor al die families. Met de dobbelstenen op tafel en de winnaar kan zich opmaken voor het lang verwachte ritje nagekeken door een jaloers achterlatende rest. Nee, Pasen kan niet meer stuk. Maar toch, al met al een behoorlijke versoepeling. En de avondklok blijft luiden en worden wij en al die reizende familie’s wel weer geacht vóór 22.00 uur binnen te zijn. Niet gek!

Nee, dan de Grieken, die nemen het allemaal met een korreltje zout en zetten in op een topjaar. Want alle geteste en immune gasten zijn vanaf mei van harte welkom. Wachten op het gezamenlijke EU paspoort? Heeft geen zin. Alles wat maar gevaccineerd, immuun of hersteld is van Corona kan per direct inchecken in dit gastvrije land. Wel eens gehoord van een tweedeling in de samenleving? Daar stevenen we nu in sneltreinvaart op af. Geen bewijs, dan wacht je toch gewoon op volgend jaar. Ik heb een beter voorstel, laten we voor al die inmiddels geprikte maar doodvermoeide zorgmedewerkers, artsen, verpleegkundigen, en noem maar op een steunpakket in het leven roepen en ze nog deze week uitzwaaien naar een welverdiende vakantie.

Maar goed, de zelftest komt eraan dus kan de “nieuwe” hamsterwoede weer beginnen. Wat een tegenstelling met een jaar geleden, toen dacht men dat het vooral ging om het vege “achterwerk” te redden en speelde het jachtseizoen zich voornamelijk af in de supermarkten waar de wc-rollen niet aan te slepen waren. En, laten we wel zijn, onze naïviteit was betaalbaar. In tegenstelling tot de zelftesten die, na mag ik aannemen toch voor een selectief gezelschap weggelegd zijn. Vanaf april in de schappen beloofd Hugo. Een setje met 5 staafjes kost € 25,00. Wat een schitterend initiatief. De Griekenland reiziger die niet kan wachten zal veel van deze setjes in zijn bagage moeten meezeulen. Je hoeft geen rekenwonder te zijn als je dat met een gezin van vier personen bij je vliegticket op moet tellen. Wie controleert en wat gebeurt er als straks al die zichzelf testende vakantiegangers weer huiswaarts keren en bij thuiskomst door de Corona familie worden verwelkomd. In quarantaine dan maar? Want hoe toon je zonder paspoort je immuniteit aan?

Italië is, zo lijkt het constant aan het voorsorteren. Tijd kopen, net zo lang tot het beheersbaar is. Want ook hier staat die belangrijke zomer voor de deur. Beloftes en perspectief heb ik nog niet echt voorbij zien komen. Nico, mijn informatiebron in Italië, heeft me de stand van zaken met betrekking tot de vaccinatie planning gestuurd. Zou die hier ook steeds aangepast worden? “Zwabberen” noemt Nico het. Hij doelt op de routekaart in Nederland. Vrolijk word ik er niet van. Alles valt en staat toch met dat inenten heb ik mij laten vertellen. Overal hoor je hetzelfde. “We willen wel, maar de levertijden worden steeds langer dus blijft het bijstellen in zo’n planning. Lastige klus lijkt mij. Wikken en wegen. Eerst de kwetsbaren, of nee laten we nu toch ook de jongeren voorrang geven en ga zo maar door. Terwijl de zomer lonkt durft niemand een uitspraak te doen. 

De eindstreep is in zicht, ook wij kijken reikhalzend uit naar het kantelpunt. Nog even volhouden, nog even doorbijten. Het wordt inmiddels een cliché maar het is niet anders. Die mooie zomer komt eraan……..

Deze post heeft een reactie

  1. Hoi Marina, erg leuk om je blog te lezen. Wij hebben een aantal jaar geleden een huis in Lunigiana gekocht en herken veel in je verhalen. Wij wachten alleen nog even om de stap te maken om permanent in Italie te verblijven. Voorlopig volg ik jouw mooie verhalen gewoon 😊
    Met vriendelijke groet,
    Mirella

Geef een reactie

Sluit Menu